Gigantyczna Arctosa cinerea<\/em> (Fabricius, 1777)<\/p>\n Arctosa cinerea<\/i> (polska nazwa wymyk szarawy<\/i>) to jeden z najwi\u0119kszych przedstawicieli rodziny pogo\u0144cowatych (Lycosidae) w Europie. Samce maj\u0105 12-14 mm, samice za\u015b od 14 do 17 mm d\u0142ugo\u015bci. Ubarwienie, bardziej kontrastowe u samc\u00f3w, tworz\u0105 szarobr\u0105zowe i \u017c\u00f3\u0142toszare plamy, skutecznie maskuj\u0105ce w \u015brodowisku – zw\u0142aszcza, gdy paj\u0105ki pozostaj\u0105 nieruchome na piaszczystym lub \u017cwirowatym pod\u0142o\u017cu (Bellmann 1997).<\/p>\n Pierwotnym \u015brodowiskiem A. cinerea<\/i> s\u0105 dynamicznie zmieniaj\u0105ce si\u0119 \u017cwirowe lub piaszczyste brzegi naturalnych rzek i jezior, gdzie \u017cyje w strefie pozbawionej ro\u015blinno\u015bci – zwykle w odleg\u0142o\u015bci 0,5-1,5 m od wody. \u015arodowiskiem wt\u00f3rnym s\u0105 tak\u017ce \u017cwirownie i kamienio\u0142omy. Regulacja rzek i jezior w minionych latach doprowadzi\u0142a do wygini\u0119cia tego gatunku w wielu rejonach Europy.<\/p>\n Przedstawiciele Arctosa cinerea<\/i> s\u0105 aktywni od marca do listopada. Pozostaj\u0105 wtedy w norkach, ukrytych cz\u0119sto pod du\u017cymi kamieniami lub kawa\u0142kami drewna, wykopanych w \u017cwirze lub piasku i wy\u015bcielonych prz\u0119dz\u0105, z otworem w kierunku wody. Norki opuszczaj\u0105 tylko dla zdobycia pokarmu, kt\u00f3ry stanowi\u0105 g\u0142\u00f3wnie l\u0105dowe chrz\u0105szcze, larwy much\u00f3wek, szara\u0144czaki i inne paj\u0105ki.<\/p>\n Od czerwca do sierpnia samice opiekuj\u0105 si\u0119 kokonami, nosz\u0105c je przyczepione do k\u0105dzio\u0142k\u00f3w prz\u0119dnych. M\u0142ode wykluwaj\u0105 si\u0119 z jaj w okresie od sierpnia do pa\u017adziernika, wzrastaj\u0105, noszone pocz\u0105tkowo na grzbiecie samicy. Nast\u0119pnie rozpraszaj\u0105 si\u0119 i zimuj\u0105. Latem kolejnego roku osi\u0105gaj\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107 p\u0142ciow\u0105, ale potomstwo wydaj\u0105 dopiero po nast\u0119pnej zimie. Poniewa\u017c pokolenia z r\u00f3\u017cnych lat \u017cyj\u0105 w tym samym czasie, dojrza\u0142e p\u0142ciowo paj\u0105ki mo\u017cna spotka\u0107 ca\u0142y rok.<\/p>\n Dla przezimowania paj\u0105ki przygotowuj\u0105 oprz\u0119dy oddalone od wody o 10-15 m – aby unikn\u0105\u0107 powodzi. Je\u015bli wysoki poziom wody zdarza si\u0119 latem, otw\u00f3r norki zasnuwaj\u0105 prz\u0119dz\u0105 i przeczekuj\u0105 w wytworzonym w ten spos\u00f3b powietrznym worku.<\/p>\n Zasi\u0119g Arctosa cinerea<\/i> rozci\u0105ga si\u0119 od strefy \u015br\u00f3dziemnomorskiej poprzez Europ\u0105 centraln\u0105 do Skandynawii i si\u0119ga na wsch\u00f3d – a\u017c po Syberi\u0119.<\/p>\n Dodatkowe informacje na temat europejskiego paj\u0105ka roku, a tak\u017ce na temat zwyci\u0119zc\u00f3w z lat poprzednich mo\u017cna znale\u017a\u0107 na stronie Arachnologische Gesellschaft: http:\/\/arages.de\/publikationen\/nachweiskarten\/<\/a>\u00a0oraz w wydanej po polsku pracy Bellmanna Paj\u0105ki, najwa\u017cniejsze gatunki krajowe<\/i> (Seria Przewodnik kieszonkowy<\/i>, wydawnictwo Multico).<\/p>\n Martin Kreuels & Marek Zabka<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Europejski paj\u0105k roku 2007<\/p>\n Gigantyczna Arctosa cinerea<\/em> (Fabricius, 1777)<\/p>\n Arctosa cinerea<\/i> (polska nazwa wymyk szarawy<\/i>) to jeden z najwi\u0119kszych przedstawicieli rodziny pogo\u0144cowatych (Lycosidae) w Europie. Samce maj\u0105 12-14 mm, samice za\u015b od 14 do 17 mm d\u0142ugo\u015bci.<\/p>\n …<\/span><\/p>\n