Guzo\u0144 paj\u0119czarz – Ero furcata<\/em> (Villers 1789)<\/p>\n <\/p>\n Informacje<\/strong><\/p>\n Zwyci\u0119zc\u0105 tegorocznej edycji European Spider of the Year (ESY) jest guzo\u0144 paj\u0119czarz Ero furcata<\/em> (Villers, 1789). Nale\u017cy on do szeroko rozmieszczonej rodziny na\u015bladownikowatych\u00a0 (Mimetidae). Jej polska i \u0142aci\u0144ska nazwa nawi\u0105zuj\u0105 do zdolno\u015bci mimetycznych, cho\u0107 nale\u017ca\u0142oby raczej m\u00f3wi\u0107 o kryptycznym ubarwieniu.<\/p>\n Rodzina Mimetidae liczy 154 gatunki, z czego 10 znanych jest w Europie; 9 z nich sklasyfikowano w obr\u0119bie rodzaju Ero<\/em>. Opr\u00f3cz naszego zwyci\u0119zcy, w Europie \u015arodkowej wyst\u0119puj\u0105 jeszcze Ero alphana<\/em> (Walckenaer, 1802), E. cambridgei<\/em> Kulczy\u0144ski, 1991 i E. tuberculata<\/em> (De Geer, 1778).<\/p>\n Guzo\u0144 paj\u0119czarz jest gatunkiem o zasi\u0119gu palearktycznym. W Europie \u015arodkowej wyst\u0119puje g\u0142\u00f3wnie na nizinach, cho\u0107 odnotowano go tak\u017ce na obszarach g\u00f3rskich \u2013 a\u017c do wysoko\u015bci 1500 m. W Austrii stwierdzony go nawet na 2000 m n.p.m. Mo\u017cna go spotka\u0107 w r\u00f3\u017cnych typach las\u00f3w i na ich obrze\u017cach oraz w zakrzewieniach. \u017byje na powierzchni ziemi i na ro\u015blinach. Czasami wkracza na ni\u017csze cz\u0119\u015bci pni drzew. Preferuje ciep\u0142e stanowiska. Jest gatunkiem na tyle rozpowszechnionym, \u017ce nie ma statusu zagro\u017conego.<\/p>\n W Polsce E. furcata<\/em> notowany jest z r\u00f3\u017cnych cz\u0119\u015bci kraju.<\/p>\n D\u0142ugo\u015b\u0107 cia\u0142a samc\u00f3w waha si\u0119 od 2,5 do 3 mm, a samic od 4,5 do 4,8 mm. G\u0142owotu\u0142\u00f3w jest wzniesiony w cz\u0119\u015bci \u015brodkowej, jasnobr\u0105zowy z charakterystycznym czarnym wzorem. Odw\u0142ok jest do\u015b\u0107 kr\u00f3tki i owalny, jasnobr\u0105zowy do \u017c\u00f3\u0142tego, z ciemnymi plamami i dwoma guzkowatymi wzniesieniami w cz\u0119\u015bci przedniej. Nogi maj\u0105 ciemniejsze obr\u0105czki, a pierwsze dwie pary s\u0105 d\u0142u\u017csze ni\u017c pozosta\u0142e.<\/p>\n Angielska nazwa (pirate spider =<\/em>\u00a0 paj\u0105k pirat) odnosi si\u0119 do zachowania, a zw\u0142aszcza do sposobu polowania. Guzo\u0144 w\u0142asnych sieci nie buduje, natomiast napada na inne paj\u0105ki. Zwykle wieczorem i noc\u0105 wkracza na ich sieci i wprawia je w wibracje, na\u015bladuj\u0105c szamocz\u0105c\u0105 si\u0119 ofiar\u0119. Zwabiony w\u0142a\u015bciciel sieci jest atakowany, chwytany w d\u0142ugie przednie nogi i zabijany jadem. Cios zwykle trafia w nog\u0119 ofiary. Po u\u015bmierceniu, podobnie jak inne paj\u0105ki, guzo\u0144 trawi ofiar\u0119 poza cia\u0142em, a nast\u0119pnie wysysa po\u017cywny koktajl, pozostawiaj\u0105c jedynie pusty osk\u00f3rek. W Polsce poluje m.in. na gatunki z rodzaj\u00f3w Theridion<\/em> i Meta<\/em>.<\/p>\n W ci\u0105gu dnia guzo\u0144 siedzi z podkurczonymi nogami, ukryty po spodniej stronie li\u015bci, wi\u0119c trudno go dostrzec. \u0141atwiej znale\u017a\u0107 charakterystyczne kokony z jajami; s\u0105 w kszta\u0142cie kropli o \u015brednicy ok. 4 mm, a ich \u015bcianki tworzy kilku warstw prz\u0119dzy. Warstwa wewn\u0119trzna zbudowana jest z delikatnych bia\u0142ych nici, \u015brodkowa z nici grubszych i g\u0119sto utkanych, a zewn\u0119trzn\u0105 \u2013 z popl\u0105tanych, mocnych w\u0142\u00f3kien. Kokon wisi pod li\u015bciem albo na patyczku, na cienkiej i sztywnej nici d\u0142ugo\u015bci ok. 15 mm. Ma to chroni\u0107 przed drapie\u017ccami, cho\u0107 osy z rodziny Ichneumonidae atakuj\u0105 nawet do 40% kokon\u00f3w. W kokonie jest tylko 6\u20138 jaj, a m\u0142ode wykluwaj\u0105 si\u0119 po przezimowaniu, pod koniec wiosny osi\u0105gaj\u0105 dojrza\u0142o\u015b\u0107 p\u0142ciow\u0105, kopuluj\u0105 i sk\u0142adaj\u0105 kokony, z kt\u00f3rych w ci\u0105gu lata wykluwaj\u0105 si\u0119 m\u0142ode. W ten spos\u00f3b osobniki Ero furcata<\/em> mo\u017cna znale\u017a\u0107 przez ca\u0142y rok.<\/p>\n \u00a0<\/strong><\/p>\n Dlaczego Ero furcata<\/em> wybrano paj\u0105kiem roku 2021?<\/strong><\/p>\n Najwa\u017cniejszym powodem jest jego \u201cbandycki\u201d spos\u00f3b \u017cycia i polowania. W Europie podobnych gatunk\u00f3w jest niewiele. Powodem drugim jest charakterystyczna budowa kokonu, kt\u00f3ry jest ilustracj\u0105 rozmaitych zastosowa\u0144 prz\u0119dzy.<\/p>\n Podobnie jak w latach poprzednich, badacze, kt\u00f3rzy dokonali wyboru, pragn\u0105 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119 na mniej znane gatunki paj\u0105k\u00f3w, kt\u00f3re jednocze\u015bnie wykazuj\u0105 interesuj\u0105ce aspekty biologii.<\/p>\n Mamy nadziej\u0119, \u017ce powy\u017cszy opis i fotografia pozwol\u0105 naszego zwyci\u0119zc\u0119 rozpozna\u0107, a przez to zdoby\u0107 aktualne informacje o jego biologii rozmieszczeniu, a do sieci trafi\u0105 fotografie guzonia i jego kokon\u00f3w.<\/p>\n <\/p>\n Wyb\u00f3r Europejskiego Paj\u0105ka Roku 2021 zosta\u0142 dokonany przez 84 arachnolog\u00f3w z 27 kraj\u00f3w Europy. Koordynatorem g\u0142osowania by\u0142o Natural History Museum of Vienna, we wsp\u00f3\u0142pracy z Arachnologischen Gesellschaft (AraGes) i European Society of Arachnology (ESA).<\/p>\n <\/p>\n Christoph H\u00f6rweg &\u00a0Marek \u017babka<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Europejski Paj\u0105k Roku 2021<\/p>\n Guzo\u0144 paj\u0119czarz – Ero furcata<\/em> (Villers 1789)<\/p>\n <\/p>\n Informacje<\/strong><\/p>\n Zwyci\u0119zc\u0105 tegorocznej edycji European Spider of the Year (ESY) jest guzo\u0144 paj\u0119czarz Ero furcata<\/em> (Villers,<\/p>\n …<\/span><\/p>\n